مدح؛ ولادت و شهادت امام جواد (محمد تقی) علیهالسلام
محـتـاج آمـدم درِ این خـانـه، یا جواد آوردهاَم نــیــاز بـه کـاشـانـه یـا جـواد اینـجا گـدا نگـفـته بـگـیرد، جـواب را این است، جودِ سفرۀ جانانه، یا جواد بابُ الجوادِ فاطمه اینجاست، بیگمان دستِ تهیّ و خوانِ کـریمانه، یا جواد خواهم مرا، ز جودِ جوادی کرم کنی من سائل و عطای تو شاهانه، یا جواد دستـانِ تو پُر است و فـقـیرِ مسـیرِ تو دستِ طلب نَبـُرده به بیگـانه، یا جواد دینار و دِرهم از تو نخواهم، که دادهای دارم عـطش به بادۀ میـخانه، یا جواد مَست و خرابِ جُرعۀ اِبنُ الرضا شدم روحم رها مساز ز خُـمخانه، یا جواد اِبنُ الرضائی و به رضا میشِناسَمَت شَک نیست در قـیافۀ جانانه، یا جواد آری تویی عطای خدا، بر رضای خویش نزد رضا تویی یکی یکـدانه، یا جواد چون جدّ خود محمدی و، چون پدر رَضی مانـنـد فـاطـمـه گُـلِ دردانـه، یا جـواد در انتظارِ روی تو بابا چه سـالها... چـشمـش بِراه ماند رئـوفـانه، یا جواد فـرمـود از تو با بـرکـتتـر، نـیـامـده وَز شوق، میگریست چه شُکرانه، یا جواد از عمهات حکیمه، چنین نقل میشود: گـفـتی شهـادتـین حـکـیـمـانه، یا جواد صورت بخاکِ شکـر نهادی، از ابتدا دادی نشان سجـودِ فـقـیـرانه، یا جواد یک عمر در پرستشِ معبودِ لاشریک اَعمالِ توست جمله مطیعانه، یا جواد جود تو بسکه دامنهدار است، بر فَلَک شد در جهان شبیه به افسانه، یا جواد عِلم و عَمل، دو آینۀ قول و فعل توست هستی حکیم و عالم و فرزانه، یا جواد ای کـُرسیِ منـاظـرههـای تو بیبـدیـل طرحِ مُـباحـثـاتِ تو رنـدانـه، یا جواد آری امام، کودک و پیر و جوان نداشت ای فـاتـحِ جـهـادِ غـریـبـانـه، یا جـواد در کودکی، شبیه به عیسیِ بنِ مَریَمی ظاهر شدی، به هِیبتِ مردانه، يا جواد دشمن ستیزیاَت، همه را ساخته مجاب در صحنههای فتنۀ خصمانه، یا جواد در بـدتـرین مـبـارزه، با دشـمـنِ خـدا جـنگـیدهای عجـیب دلـیـرانه، یا جواد با اینهـمـه فـضـائـلِ بیانـتـهـا، چـرا کـردند دشـمـنیِ وقـیـحـانـه، یا جواد؟ بـا دشـمـنِ نـفـوذیِ تـو زهــر دادهانـد بر کامِ تو، به حُجرهای از خانه، یا جواد نفـرین به مکـرِ هـمـسرِ نامهـربانِ تو شد قـاتلـت درونِ حـرمخانه، یا جواد ای مَضجعِ شریفِ تو مَستانه، یا جواد میخوانَمَت، چو اُستُنِ حنّانه، یا جواد خـواهـیـم اگـر جواب دهد زادۀ رضا بـاید قـسـم دهـیـم به دردانـه، یا جـواد ایـن بـــارگــاهِ زادۀ آزادۀ رضــاسـت اِبنُ الـرضایی و گُلِ ریحانه، یا جواد اینجا حـریمِ دو جگـرِ پـاره پاره است دلخـونِ کاظم است عزاخانه، یا جواد از نالههای این حـرمِ خـسته، میتوان هر شب شـنـید آهِ غـریـبـانـه یا جـواد گـفـتـی که انـتـقـام بـگـیـریـم، مــادرا از کـوچه تا شـهـیـدۀ ویرانه، یا جواد سوگند میخوریم، که یک روز انتقام گـیـریم ما، ز زادۀ مـرجـانه، یا جواد |